“ Dost Dost Diye Nicesine Sarıldım
Benim Sadık Yarim Kara Topraktır “

Gerçekten sadıktır toprak…Ektiklerinin , emeklerinin karşılığı fazlasıyla

verir insana. Emek vermezsen küser, kurur ve kurutur ekilenleri ama ihanet

etmez… istediği çok değildir aslında. Biraz su , biraz çaba ister..Buna rağmen aldığı

küçücük bir tohumun karşılığını kocaman iade eder. Bir fidan ekersin , o sana ağaç

olur , meyve olur, yeri gelir orman olur…Gönlü geniştir toprağın kendi gibi.

Benzemez karakteri beşeriyetin hasletlerine...

Yaşam yolculuğunun son durağıdır toprak. Sarıp sarmalar, bağrına basar

insanı ve sonunda kendine karıştırır.

Bazen çok kızar  üzerinde yaşayanların duyarsızlığına. Ona nefes alacak bir alan

bırakmayışlarına...Birden silkinir atmak ister yüzeyindeki fazlalıkları , yıkar

üzerinde ne varsa…Değeri bilinmezliğe intikamıdır bu onun.

Toprak grubu burcu olmama rağmen , düşkünlüğüm toprağa olmadı hiçbir vakit.

Denize ve gökyüzüne döndüm yüzümü daima...Ama bilirim ki sular tamamen

bittiğinde TOPRAK olur her şey…

D.N : Bu yazı blogcu arkadaşlarımızla gerçekleştirdiğimiz ortak yazı

etkinliği için yazılmıştır.Katılanlar :

Bünyamin , Yağmur, BirDeli, Gül,Suesuz,Canan,Velena,Dilsizmütercim

"Sadece bir kere olan şey, hiç olmamış sayılır; yaşanacak bir tek

hayatımız varsa eğer, onu hiç yaşamamış da olabiliriz, fark etmez"

Milan Kundera / Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği

Reenkarnasyon fantastik bir düşünce olarak her zaman hoşuma gitmiştir.

Önceki hayatımda kim olduğuma , hangi devirlerde yaşadığıma dair hayaller

kurduğum oldu, ancak reel olarak kendi inançlarım doğrultusunda baktığımda,

yaşayacak tek bir hayatımız olduğuna göre onu da hiç yaşamamış olmamız

mümkün değil...İnsanın doğumundan ölümüne kadar yaşadığı koskoca bir hayatı,

acı-tatlı, iyi-kötü, mutlu-mutsuz bütün anlarıyla hiç yaşanmamış saymanın

imkanı yok bana göre...

Sadece bir kere olan şey hiç olmamış sayılabilir mi ? Burada esas önemli olan

bu "şey" in ne olduğudur...

Bir kere adam öldürmüş biri için ,

bir kere tecavüze uğramış bir kız için ,

bir kere yanmış bir ev için mesela...

bir kere ayağı kopmuş bir çocuk için...

Bunları hiç olmamış sayalım diyebilir miyiz...

Hadi evin yerine yenisi yapılır , çok zor olsa da o kız yaşamaya devam eder diyelim..

Ölen kişiyi diriltebilir miyiz , kopan bacak yerine takılabilir mi !

Hadi daha optimist olalım...

Hayat boyu istemeyerek te olsa yaptığımız hatalar vardır, kendimizden başka

kimseye pek zararı olmayan yada telafi edilebilir..Sadece bir kez yapılan ve bir 

daha asla yapılmayacak olan...Bu açıdan bakarsak yok sayabiliriz mesela...

Aslında Kundera'nın romanda bu sözleri söyleme amacı Çek tarihindeki bazı

olaylara atıfta bulunmak içindir...Ve yine yanlış hatırlamıyorsam

" Sadece bir kere olan şey, hiç olmamış sayılır " bir Alman atasözüdür.

Bu bağlamda tarihi bir örnek geliyor aklıma :

Hitler'in "sadece bir kere" yaptığı soykırımı hiç olmamış sayabilir miyiz !

Bu söz üzerine yazacaklarım bu kadar , fakat Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği

demişken eklemek istediğim birşey var.

Romanı 18 yaşımdayken okuduğumda çok beğenmiş ve etkilenmiştim, üzerinden

uzun zaman geçtiği için detaylarını iyi hatırlamıyorum...Kitapta  geçen bir söz vardı :

" Eğer istediğin sonsuzluksa , kapatıver gözlerini."

O zamanki  etkisiyle bu  sözlere devam niteliğinde bir şeyler yazmıştım.Onu

paylaşmak  istiyorum..

Eğer istediğin sonsuzluksa

Kapatıver gözlerini

Sonsuz karanlıktır göreceğin

Huzur dolu sessiz

Bu karanlıkta kendini ara

Göremesen bile hayal edebilirsin

Kendini bırak düşüncelerine

Hiç bir sınır koymadan düşün

Belki sonsuzluğu bulamazsın ama

Kendinle başbaşa kaldığın

Tek andır o an..

Kiraz / 1993

D.N : Bu yazı , sokak sakinleri olarak Sevgili Suesuz'un fikri ve Bünyamin'in

çağrısı ile gerçekleştirdiğimiz bir etkinliktir...Eğer aksilik olmazsa hepimizin yazısı

bugün saat : 12.00'de aynı anda yayınlanacaktır.Diğer arkadaşları da ziyaret etmenizi 

rica ediyorum.

Bünyaminakkaya , Birdeliningünlüğü, Suesuz , Haylazyağmur,

Velenapruva, gkatekana, Cananoz,Farmau

Bahar bir uyanış mevsimidir bildiğiniz gibi...

Doğa yeniden canlanır , çiçekler açar, ağaçlar yeşerir.Kuşlar cıvıldar,

güneş parıldar...Bütün kış uyuyan hayvanlar uyanır.

Sanki her şey yeniden dirilir...Her yanda bir faaliyettir başlar.

Peki bunca uyanışa rağmen , insanların bir kısmında neden tersine

bir eğilim görülür bunu çözebilmiş değilim.

Be insan kardeşim nedir bahar yorgunluğu denen şeye sebep ?

- Hani bütün kış çok gezdin , dağ bayır dolaştın , her  etkinliğe katıldın ,

çok yoruldun desem , değil...

- Geç vakitlere kadar balkonda, bahçede oturup muhabbet ettin desem , değil...

- Çok yürüdün , çok yüzdün , çok seyahat ettin desem , değil...

Hani sonbahar olsa anlayacağım , hareketli ve aktif geçen bir yaz sonrasında ,

yorgunluğun sebebini...Ama zaten çoğunlukla tembellik ederek geçirilen bir kış

bitiminde ,  neyin yorgunluğu bu söyler misiniz bana !

Birkaç gün üstüste çok geç yattığın için uykusuz kalıp , uykulu uykulu ortalarda

dolaşan kişi , Sana diyorum : Bahardan filan değil senin bu durumun , bu gece

erken yat , geçer !

Hey sen ! Eklem ağrıların bahar yorgunluğundan değil , hani geçen gün 8 km yol

yürüdün ya , e alışık değilsin uzun zamandır o kadar yürümeye ondandır, geçer...

Son söz : Tembellik ve bazı psikolojik hastalıklar bulaşıcıdır , bahar yorgunuyum

diyenlerden uzak durun :)